Slaapstoornissen komen frequent voor, dat kan elke arts bevestigen. Soms gaat het om ogenschijnlijk onschuldige problemen. Zo wees een recent onderzoek in vier Europese steden uit dat 5% van de mannen en 2 tot 3% van de vrouwen snurkt, wat wijst op ademhalingsstoornissen tijdens de slaap. Ernstiger wordt het wanneer we naar de gevolgen kijken: veel van deze mensen staan moe op en hebben overdag last van vermoeidheid en concentratiestoornissen. Dit kan bijv. nefast werken op de arbeidsveiligheid, de verkeersveiligheid of het sociaal functioneren. Om deze en andere slaapproblemen trefzeker te detecteren werd een slaaplaboratorium voor volwassenen ingericht.
"Het is onze bedoeling deze ademhalingsstoornissen op te sporen en te verhelpen", aldus dr. Linda Remels. "Wanneer mensen met slaapstoornissen bij ons komen, gaan we eerst hun slaapgewoonten na. Slaapstoornissen kunnen immers veroorzaakt worden door gebruik van bepaalde medicatie, zware maaltijden voor het slapengaan, hoge alcohol of koffieconsumptie e.d.m. Verder kan men met behulp van een gestandaardiseerde vragenlijst, de Epworth Sleepless Scale (ESS), patiënten met een vermoeden van slaapapnoe-syndroom (snurken met vele ademstilstanden en slaperigheid overdag) weerhouden."
Meten is weten
Patiënten met slaapstoornissen worden daarna onderzocht in het slaaplabo. "Dit bestaat uit drie naast elkaar gelegen ruimten", legt dr. Johan Boie uit. "In de buitenste kamers staat een groot bed, terwijl de monitoring-apparatuur in de centrale kamer staat. Zo kunnen we twee personen tegelijk onderzoeken." De patiënt wordt verbonden met twaalf elektroden: telkens twee, respectievelijk voor EEG (hersenactiviteit), EOG (oogbewegingen tijdens de REM-slaap), EMG (spieractiviteit), ECG (hartritmestoornissen), de ademhalingsstroom door neus en mond, en de bewegingen van borst en ledematen. Dr. Boie: "De patiënt wordt soms gedurende twee nachten onderzocht. Hij moet minstens zes uur na elkaar slapen, wat in de praktijk meestal niet lukt tijdens de eerste nacht."
Diagnose: apnoe
Na het onderzoek wordt vaak geconstateerd dat er sprake is van een vorm vanslaapapnoe-syndroom, de belangrijkste ademstoornis tijdens de slaap.
Dr. Remels: "Het kan gaan om een centrale apnoe, waarbij minstens tien seconden geen luchtstroom en geen ademhalingsinspanning wordt vastgesteld, of om een obstructieve apnoe, waarbij gedurende tien seconden of langer geen luchtstroom maar wel ademhalingsinspanning wordt geregistreerd. Een gemengde vorm is ook mogelijk." Afhankelijk van het type van apnoe worden remedies als afvallen, houdingstraining, een chirurgische ingreep of het gebruik van een speciale luchtcompressor (CPAP) om de druk te veranderen, toegepast. Met deze nieuwe infrastructuur binnen het EZ is een succesvolle behandeling van slaapstoornissen in het directe bereik van de regio.