09 364 81 11

Medische beeldvorming

 

              Mammografie:
              Met behulp van röntgenstralen worden de borsten onderzocht met een mammograaf. We kunnen hiermee kleine veranderingen zien, ook als ze nog niet voelbaar zijn.

Bij het onderzoek worden de borsten enkele seconden tussen 2 platen gebracht en wordt er een lichte druk uitgeoefend om een zo goed mogelijk beeld te bekomen. Hierdoor kan dit onderzoek als onaangenaam ervaren worden. Dit is meestal van korte duur. Als het onderzoek echter als te pijnlijk wordt ervaren, mag je de verpleegster hierover gerust aanspreken.

We raden aan om dit onderzoek te laten uitvoeren na de menstruatie. Best rond de 10e dag na het begin van de menstruatie. De borsten zijn dan minder gespannen zodat het onderzoek minder pijnlijk is en betere resultaten opleveren.

 

              Echografie:
              Dit onderzoek is gelijkaardig als een echografie tijdens de zwangerschap. Het echoapparaat zendt hoogfrequente geluidsgolven in het lichaam. De weerkaatste golven (of echo) worden opgevangen en door de computer in beeld gezet. Om een goede geleiding te bekomen, wordt er een gel aangebracht op de borst.

Indien er een verdachte plaats wordt opgespoord, wordt er een biopsie genomen onder echogeleiding. Na plaatselijke verdoving wordt er met een specifieke biopsienaald een klein stukje weefsel weggenomen. Er wordt een dun cilindertje weefsel geprikt uit het knobbeltje. Hierdoor kan er wel een blauwe plek ontwikkelen op de punctieplaats. De hinder hiervan is echter gering.

Het microscopisch onderzoek van deze biopsie kan ons dan leren of het weefsel kwaadaardig is of niet en om welke soort tumor het gaat.

 

              MR van de borsten:
              MR of magnetische resonantie: maakt gebruik van een zeer sterke magneet. Met behulp van radiogolven wordt er een beeld van de borsten gemaakt.

Bij de meeste patiënte met borstkanker wordt er tevens een NMR onderzoek uitgevoerd. Hiervoor wordt er eerst een infuus geplaatst voor het toedienen van kleurstof. De patiënte ligt op de buik in een soort scanner, een korte tunnel in een grote magneet. Tijdens het onderzoek wordt er gevraagd om niet te bewegen. Het onderzoek duurt meestal een 20-tal minuten.